دیدگاههای انتقادی ارتباطات

چرا وبلاگ را به عنوان رسانه ارتباطی انتخاب کردم و اصلا چی شد که به وبلاگ روی آوردم؟

 انسان ها چه بخواهند وچه نخواهند در جامعه بدون ارتباط نمی توانند زندگی کنند و ارتباط لازمه زندگی اجتماعی است .  درهر دوره ای با توجه به سطح   تکامل وسایل تولیدی ( پیشرفت های تکنولوژی و ...)  و سطح تکامل روابط اجتماعی و اقتصادی ، افراد دارای ابزارهای ارتباطی و  شکل های ارتباطی متناسب با آن دوره بوده اند . البته ناگفته نماند که ایجاد و برقراری هر نوع رابطه ای با توجه به شرا یط مختلف و موضوع ارتباط  و سطح ارتباط  و ویژگی های مخاطبان متفاوت و متنوع است. یک ارتباط موفق نیاز به بسیاری چیز ها دارد از جمله اینکه از یک الگوی همگرا و جامع پیروی کرده باشد .

 در ترم جاری درس « نظریه ها و مفاهیم ارتباطات » را با دکتر « عبدالله گیویان » داشتم و روز شنبه امتحان درس برگزار می شود . یکی از برنامه های درسی استادمان ایجاد یک وبلاگ بو د. این بود که به خاطر زنده ماندن در دنیای درس خوانها مجبور شدیم که با گوشه کوچکی از دنیای اینترنت سروکار پیدا کنیم تا دست کم ما هم نمره ای از این درس بگیریم و خلاصه مشق شبمان را انجام داده باشیم آری اینگونه بود که کار با وبلاگ را شروع کردم و امروز که تقریبا سه ماه گذشته است می گویم ای کاش ترم اول دوره کارشناسی یعنی پنج سال پیش شما استاد ما بودی و بهتر بگویم معلم ما بودی چرا که برای من واژه  معلم از بار معنایی زیاد و مثبتی برخوردار است.

 می خواهم  از وبلاگ برای شما بگویم اما از کجایش ؟ بگویم که دانشجو چه کار می کند؟ بگویم که زمینه چه آشنایها و دوستی ها نمی شود؟ و یا چه ناراحتی ها و گاهی دشمنی ها ؟ چه بسیار چیز ها دیدم و ندیدم ؟ بگذریم که بزرگان گفته اند :

  « این نیز بگذرد » .

 پس ترجمه یک شعرکردی از " لطیف هلمت " را به همه شما تقدیم می کنم.

      بگذار باد سیاه زنگارها راببرد /  نرگسی می خواهد بروید

      بگذار تفنگی شلیک نکند /  بچه ای می خواهد بخوابد

      بگذار پادشاهان بی صدا شوند /  شاعری می خواهد بگوید